Optreden Belgisch keurkorps één groot feest

Tijd verstrijkt snel bij Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen

In 2013 schreef de Nederlandse componist Bernhard van Beurden op speciaal verzoek van de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen de compositie Anders. Vorig jaar overleed hij op 82-jarige leeftijd.

Zijn familie was donderdagavond aanwezig bij het concert van de in 1832 opgerichte particuliere muziekkapel van de koning van België in de Rodahal. Voor deze speciale gasten moet het een bijzondere ervaring zijn geweest om te zien en te horen op welk een spectaculaire wijze een van de laatste grote werken van Van Beurden werd uitgevoerd door een van de beste militaire orkesten ter wereld.

Non-conformist

Van Beurden - vaak betiteld als een non-conformist met een eindeloze fantasie – had, zo vertelde de inleider om een wel heel speciale reden gekozen voor de titel Anders. Tijdens het maken van de compositie was het hem opgevallen dat hij ‘anders’ schreef dan hij gewoon was. Desondanks vinden kenners dat de titel van het stuk - en daarmee de compositie zelf - achteraf beschouwd kan worden als kenmerkend voor het hele oeuvre van de tekstdichter.

Anders was donderdagavond een van de acht werken die de Koninklijke Muziekkapel van de Belgische Gidsen ten gehore bracht. Het concert hield niet alleen van de eerste tot de laatste minuut alle aandacht vast, maar was door zijn gevarieerdheid - klassieke meesters werden afgewisseld met moderne, nog levende componisten (een enkeling zat zelfs in de zaal) eigenlijk één groot muzikaal feest.

Gedisciplineerd

De ruim 80 leden tellende Koninklijke Muziekkapel van de Belgische Gidsen staat sinds 2008 onder leiding staat van kapitein-kapelmeester Yves Segers. Het gezelschap, waar alleen streng geselecteerde en gedisciplineerde musici met een stevige conservatoriumachtergrond deel van mogen uitmaken, is alweer vele jaren een vertrouwd gezicht op het WMC.

Het Belgische harmonieorkest geniet zowel in eigen land als daarbuiten grote faam. Het geeft onder meer acte de présence bij staatsbezoeken en andere officiële gelegenheden. De Gidsen staan onder meer bekend om de hoge moeilijkheidsgraad van de stukken die het op de planken brengen. In dit licht bezien is het niet zo vreemd dat zich onder het publiek in de Rodahal flink wat Limburgse dirigenten bevonden.

Afwisselend

In zo’n twee uur tijd werd een stevig programma afgewerkt dat geen moment verveelde. Daardoor leek het alsof het concert in een oogwenk voorbij was. Sfeervolle en romantische klassieke melodieën van onder anderen Nikolaj Rimski-Korsakov (The Tsar’s Bride Overture), Hugo Alfvén (Vallflickans Dans) en Jules Strens (Rapsodie polyrythmique part one Saturale), werden afgewisseld met modernere klanken van onder anderen Bart Picqueur (Mutations) en Alexandre Kosmicki (Réminiscence diabolique). Dit laatste stuk, dat appelleert aan gevoelens van angst en spanning (en in feite vernietiging etaleert), week qua thematiek behoorlijk af van de andere composities, maar viel desondanks op geen enkele manier uit de toon.

Opzwepend

Ook het zevendelige muzikale epos Poseidon (over de Griekse God van de zee) van de Nederlandse componist Hardy Mertens (met hoornist René Pagen van het Residentie Orkest als solist) werd op meeslepende wijze ten gehore gebracht.

Traditiegetrouw begon de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen ook op deze 18de editie van het WMC met de volksliederen van achtereenvolgens Nederland en België. Het met militaire precisie verzorgde concert eindigde zoals bij uitvoeringen van de Koninklijke Muziekkapel van de Belgische Gidsen gebruikelijk is met de ‘huiscompositie’ De Mars van het eerste Regiment der Gidsen. Een opzwepend staaltje muzikaal machtsvertoon met het speciale cavalerie-trompetterkorps in de hoofdrol.

Het opbeurende stuk herinnerde het uiterst tevreden publiek er nog eens even fijntjes aan dat het toch echt twee uur lang had zitten kijken luisteren naar wat in feite een Belgisch legeronderdeel is. Een muzikaal keurkorps dat het leven aanzienlijk kan veraangenamen. Dat dan wel weer.